De schilderijen, muurschilderingen en tekeningen van deze Belgische kunstenaar vatten binnen een welbepaalde kunststroming is niet zo evident als het op het eerste gezicht lijkt. Veel van zijn eerdere werken vertonen immers ook raakvlakken met het postimpressionisme en evolueren nadien, onder invloed van onder meer Constant Permeke (1886-1952), naar het expressionisme.

 

Tijdens het interbellum maakt hij toevallig kennis met het hersenschimmige oeuvre van de metafysische schilder Giorgio De Chirico (1888-1978) en zo met het surrealisme. Binnen deze laatste kunstrichting ontwikkelt hij zich van toen af aan als een echt buitenbeentje. In zijn composities, waarin hij vrouwelijk naakt niet schuwt, maakt hij gebruik om op de achtergrond te verwijzen naar de antieke beeldhouwkunst en architectuur. Daarbij zijn mythische personages uit de oudheid, zoals Pygmalion, Venus en Penelope, efeben en hamadryaden (in de Griekse mythologie bosnimfen, beschermsters van de bomen) dikwijls een wederkerend element. Zij roepen als het ware een bijna melancholisch en dramatisch beeld op van een voorbije antieke wereld en cultuur.

 

DelvauxIn Brussel krijgt de bezoeker de kans om gratis kennis te maken met twee van Delvaux’s werken. Zo bevindt zich in het Brusselse metrostation ‘Beurs’ sinds 1978 een dertien meter breed kunstwerk dat Delvaux’s passie voor treinen en trams zonder weerga weerspiegelt, namelijk ‘Nos vieux tramways bruxellois’ (vert.‘Onze oude Brusselse tramstellen’). In dromerige blauwgroene en grijsachtige pasteltinten roept hij tegen een ongekunsteld zacht glooiend heuvellandschap de vroegere emotieloze architectuur op van tramloodsen en de gezellige open tramrijtuigen van weleer. De op de voorgrond geschilderde figuren in hun ouderwetse kleding ademen dan weer één en al nostalgie en weemoed uit.

 

Delvaux'In het Congrespaleis op de Kunstberg te Brussel, opgetrokken naar aanleiding van de wereldtentoonstelling Expo 58, kan men dan weer een monumentale muurschildering (41 x 4,2 meter) van Paul Delvaux bekijken: ‘Le Paradis terrestre’ (vert. ‘Het aards paradijs’). Delvaux’s werk hangt er broederlijk naast dat van een andere befaamde Belgische surrealistische schilder, namelijk René Magritte (1898-1967) en van één van de meesters van de abstracte kunst, Louis Van Lint (1909-1986). Alle drie de werken waren doorheen de jaren zwaar beschadigd door infiltratie van regenwater maar werden onlangs volledig in hun oude glorie gerestaureerd. Ook het Congrespaleis kreeg een grondige renovatie en heet sinds 2009 officieel het ‘Square-Brussels Meeting Centre’.

 

Wie echter de meest omvangrijke verzameling van schilderijen, prenten, schetsboeken en tekeningen van deze Belgische surrealist wil zien, dient naar de Vlaamse kustplaats Sint-Idesbald te gaan. Daar bezit de Stichting Paul Delvaux sinds 1982 een museum dat werken tentoonstelt uit alle periodes van de kunstenaar

 

Sourced through Scoop.it from: historiek.net

See on Scoop.itDiscover Brussels – Brussel ontdekken – Découvrez Bruxelles

Advertisements