Nadat reeds wereldtentoonstellingen hadden plaatsgevonden in het Jubelpark in 1888 en 1897, was Brussel nogmaals het toneel van een expositie in 1910 op de Solbosch. Een jaar voordien hadden er al andere veranderingen plaatsgevonden: Albert I volgde Leopold II op en Adolphe Max werd de nieuwe burgemeester van de stad. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt Brussel door de Duitsers bezet en Adolphe Max wordt krijgsgevangene in Duitsland. Tijdens de oorlog krijgt het Vlaams activisme meer en meer succes als reactie tegen de steeds verder doorgedreven verfransing van Brussel. Na de oorlog komt, vooral vanuit de Franstalige pers een lastercampagne op gang tegen alles wat Vlaams en Nederlandstalig is. 

Na de oorlog wordt Brussel meer en meer het administratieve en financiële centrum van België. De bevolking groeit nog verder en het stadsterritorium wordt groter. Zo worden Haren, Laken en Neder-Over-Heembeek door Brussel aangehecht en worden Sint-Pieters-Woluwe en Sint-Stevens-Woluwe bij de agglomeratie gevoegd. 

In 1935 vond de eerste grote wereldtentoonstelling plaats op de Heizel die hiervoor helemaal werd heraangelegd. Ongeveer 20 miljoen mensen bezochten de 182 gebouwen en 25 landen namen deel aan deze expositie. Na 1935 bleven enkel de grote paleizen over die nu nog gebruikt worden voor de handelsbeurzen van Brussel. 

In 1935 werden de werkzaamheden aan de Noord-Zuidverbinding aangevat. Hierdoor werden het Noordstation en het Zuidstation met elkaar verbonden via het ondergrondse Centraal Station. Deze werken waren echter wel het startsein voor de steeds sneller wordende afbraak van grote delen van het oude Brussel. Zo wordt de prachtige buurt rond de Congreskolom helemaal afgebroken en vervangen door een woestijn van beton. 

Tijdens de tweede wereldoorlog was Brussel, zoals de rest van België, militair bezet door de Nazi-troepen. Tijdens de oorlog floreert de zwarte markt. Een andere vorm van verzet mag zeker niet vergeten worden: tijdens de jodenvervolging worden heel wat Joodse families opgevangen en voor de bezetter verstopt. In September 1944 worden de geallieerde troepen als bevrijders onthaald in de stad. 

De stad ondergaat in de jaren 50 nog grotere veranderingen dan in de jaren 30. Ter voorbereiding van de Expo 58 worden de lanen van de kleine ring van tunnels voorzien om het verkeer voor de wereldtentoonstelling vlotter te laten verlopen. Prachtige lanen zoals de Leopold II laan en de Louizalaan verworden tot stadsautowegen. De Expo 58 was een groot succes. Er waren 46 deelnemende landen en 3,5 miljoen mensen bezochten Brussel. De architectuur van de gebouwen en paviljoenen weerspiegelde ook prachtig de na-oorlogse modernistische geest. Het belangrijkste monument van deze tentoonstelling, het Atomium van architect André Waterkeyn, wordt nu nog altijd door talloze toeristen bezocht. 

Met de komst van de Europese Gemeenschap naar Brussel steeg de belangstelling van projectontwikkelaars en speculanten voor de stad aan de Zenne. Het aloude stadsweefsel werd vanaf de jaren 60 meer en meer verminkt en verwaarloosd. De ontvolking die hiervan het gevolg was, werd slechts gedeeltelijk tenietgedaan door de grote toevloed van Zuid-Europese en Noord-Afrikaanse immigranten en de vele buitenlandse ambtenaren die zich in Brussel vestigden. 

Ook op bestuurlijk vlak onderging Brussel veranderingen. De vroegere buitengemeenten van Brussel werden hoe langer hoe meer deel van een groter geheel. Nadat het Brussels gebied eerst een ‘agglomeratie’ werd, ontstond in 1988 het Brussels Hoofdstedelijk Gewest met zijn eigen parlement en regering. 

Sourced through Scoop.it from: www.digitaalbrussel.be

See on Scoop.itDiscover Brussels – Brussel ontdekken – Découvrez Bruxelles

Advertisements