Vanaf het begin van de jaren ’50 werden allerlei openbare werken gepland in verband met de Wereldtentoonstelling die in 1958 in Brussel zou plaatsvinden. Het ging hierbij vooral om de verbreding van bepaalde straten, zodat het openbaar vervoer en het overige verkeer, waaronder dat van de toeristen, vergemakkelijkt zou worden rond de Grote Markt.

In het bijzonder de Beenhouwersstraat en de Korte Beenhouwersstraat waren het doelwit, vervolgens ook de Predikherenstraat. Het was de bedoeling een hele reeks gebouwen aan de even kant van de Beenhouwersstraat te laten verdwijnen of minder ruimte te laten innemen. De voorgevels zouden dan op één lijn liggen met het tegenwoordige restaurant “La Terrasse”.

Zo dreigde in de Korte Beenhouwersstraat de linker zijde, als je richting Grote Markt kijkt, afgebroken te worden. Van de bakkerij die toen op hoek van Beenhouwersstraat en Korte Beenhouwersstraat lag, zou niet meer dan de helft zijn overgebleven. Dit plan werd onthaald op een algemeen protest van de eigenaars, bewoners, handelaars en een aantal verenigingen.

In 1959, onmiddellijk na afloop van de Expo 58, werd op initiatief van Lucien Cooremans, burgemeester van de stad Brussel, en van zijn schepen voor Openbare Werken een raad voor de stedenbouw opgericht die zich bezig moest houden met het bestuderen van de mogelijkheid zogenaamde “eilandjes” te laten ontstaan. Een reglement voor stadsbescherming werd ontworpen en de conclusies werden aan de gemeenteraad voorgelegd. Pas op 21 maart 1960 nam men het bijzonder plan van aanleg nummer 30/10 aan, dat het verbod van alle moderne nieuwbouw en het behoud van de bestaande gevels beoogde.

Er zijn strikte stedenbouwkundige normen vastgelegd. Enkele voorbeelden: uithangborden mogen niet haaks op de gevel worden aangebracht, ze moeten in gotische letters zijn geschreven en de verlichting ervan mag alleen indirect zijn.
Bij vernieuwing van een gevel dient deze te worden afgebikt. En als men ook maar één vierkante meter oude bakstenen ontdekt (vooral rond de vensters), moet de gevel herbouwd worden in 17e- of 18e-eeuwse stijl. Daarbij hoort Spaanse baksteen gebruikt te worden en de raamlijst dient van witte natuursteen te zijn die op de traditionele manier gehamerd is, d.w.z. met de hand.

Op 24 augustus 1960 werden de beslissingen van de Brusselse gemeenteraad bekrachtigd in een Koninklijk Besluit en schiep men zeven “eilandjes” welke beschermd dienden te worden. Het eerste eilandje is deze die ons interesseert : een wijk rond de Grote Markt, begrensd door Keizerinlaan, Sint-Jansstraat, Lombardstraat, Zuidstraat, Taborastraat,Kleerkopersstraat, Schildknaapstraat en Arenbergstraat.

Sourced through Scoop.it from: www.ilotsacre.be

See on Scoop.itDiscover Brussels – Brussel ontdekken – Découvrez Bruxelles

Advertisements