Een boze heks was heel oud en bewoonde sedert lange tijd een huisje, gelegen op de hoek van de Eikstraat en van de Stoofstraat of Stoefstraete, zo geheten omdat reeds in 1212 en wellicht zelfs vroeger, er daar een stove of openbare gelegenheid was.
Dat slecht mens had al kwaad berokkend en bijna al haar buren vreesden haar als de pest. Ze was vuil en in lompen gekleed en verliet haar woning alleen bij avond. Wat ging ze dan doen, zo helemaal op haar eentje? Niemand wist het en niemand ook trachtte het te weten te komen. De kindertjes verborgen hun hoofd in de rokken van hun moeder als de feeks voorbij kwam, mompelend en gebogen.

Er was toen ook een brave grijsaard. Die goede oude man was door iedereen zo geliefd, als de heks gevreesd werd. Hij deed veel voor de armen en hem te zien maakte de mensen gelukkig. Van hem waren de kleinen niet bang.
Nu gebeurde het op een dag dat een knaapje, dat langs de Stoofstraat liep, opeens bleef staan en zonder acht te geven aan de plaats waar hij zich bevond, aan een dringende maar heel natuurlijke kleine behoefte voldeed tegen de deur van de heks. Zo’n incidentje zag men wel meer. Maar de heks, die waarschijnlijk het plassen had gehoord, kwam naar buiten en toen ze de kleine zag, die zich net had ontlast, vervloekte zij hem en riep woedend: “Jij hebt mijn woning onteerd door je onbeschaamde manier van doen. Ik veroordeel je bijgevolg om hetzelfde te blijven doen in de loop van de komende eeuwen.” Meteen klapte ze haar deur dicht en ging weer naar binnen.
Het knaapje verdiende zo’n zware straf niet. En wat gebeurde er? De brave oude man verscheen plotseling met in de armen een stenen beeldje, dat hij op de plaats zette van het jongetje, meteen werd de vloek opgeheven en de grijsaard bracht het knaapje veilig naar zijn ouders terug.

Sourced through Scoop.it from: www.figy.be

See on Scoop.itDiscover Brussels – Brussel ontdekken – Découvrez Bruxelles

Advertisements